امروز که مصادف با 6 جدی (26 دسمبر) است، روزیست که خاطرۀ دردناکی را در ذهن هر هموطن با احساس از ماجرای مصیبت بار تجاوز قوای سرخ شوروی 37 سال قبل به میهن ما تداعی میکند که درادامه کودتای ننگین 7 ثور 1357 (اپریل 1978) به وقوع پیوست و از آن روز تاحال این تراژیدی ملی به اشکال و انواع مختلف آن ادامه دارد. هرسال به مناسبت سالگرد همین روز شوم مقلالتی در همین راستا نوشته ام، ولی امروز شرایط به گونه ای دیگر تغییر کرده و این سؤال مطرح میگردد که آیا روسها بار دیگر به افغانستان بر میگردند، یا اینکه از تجاوز 37 سال قبل خود به این کشور پند گرفته به تجاوز عریان و اعزام عساکر خود بار دیگر هیچگاه نخواهند پرداخت؟
این سؤال را بطور خلاصه میتوان چنین پاسخ گفت که آنها دیگر جرأت به اعزام قوا نخواهند کرد، اما در تلاش اند تا به نحوی افغانستان را بار دیگر دستخوش بازی های منطقوی ساخته و در ورای آن به نفوذ خود از طریق حمایت طالبان بپردازند. اینبارآنها می کوشند با مخالف فعلی افغانستان و مخالف قدیم خود یعنی پاکستان دست بدست هم داده و مشترکاً در تبانی با ایران یک بازی بزرگ دیگر را اکنون علیه امریکا و ناتو در افغانستان به راه اندازند.
بتاریخ 4 دسمبر 2016 یعنی تقریباً سه هفته قبل در زمینه مقالۀ را تحت عنوان «در ضمیر ـ "ضمیر کالبوف" چه میگذرد؟» در این پورتال از این قلم به نشر رسید که انعکاسی از بیانات "ضمیر کابلوف" نماینده فوق العاده پوتین رئیس جمهور ورسیه در افغانستان بود که چندی قبل طی یک مصاحبه مفصل بیان کرده بود: «افغانستان آهسته آهسته میسوزد؛ ما با آنکه زخمی هستیم، اما یک دولت کبیر هستیم، دولتی که بر علاوه منافع و حقوق جیوپولتیک، مکلفیت های نیز دارد. هرگاه آتش در آنسوی دریا شعله ور شود، دراینصورت ما مجبور خواهیم شد آتش را در دو جبهه خاموش سازیم»؛ کابلوف می افزاید: «منافع عینی ما با منافع عینی طالبان در مبارزه با داعش مشابه است».
به قول آقای نجیب داوری نویسنده افغان: «از فحوای سخنان کابلوف چنین استنباط میشود که پاکستانی ها به بهانه داعش از مداخلۀ احتمالی بنیادگرایان در آنسوی آمو دریا راه فرار یا پای گنجشکک را برای خود شان باز گذاشته اند.».
به تأسی از این گفته در آن مقالۀ خود نوشتم که با گذشت هرروز آشکار میشود که پاکستان میخواهد روسیه را قناعت دهد تا برای مبارزه علیه داعش باید از قوت طالبان در افغانستان حمایت کند و پاکستان حاضر است در این راه با روسیه همکاری نماید. هدف مسافرت اخیر سران نظامی پاکستان به روسیه و راه اندازی یک مانور نظامی مشترک آن دو کشور در پاکستان همه نشانه هایی از همین تفاهمات اند که اخیراً بین روسیه و پاکستان در راستای تقویت طالبان در افغانستان به هدف ظاهراً مبارزه با داعش رویدست گرفته شده اند. با آنکه روسیه خوب میداند که طالب و داعش یک روح در دو جسم اند که هردو راه خود را ازطریق پاکستان به افغانستان باز میکنند و هردو میخواهند نظام مطلوبۀ خود را با عبور از افغانستان به آسیای میانه حاکم سازند، با آنهم معلوم میشود که پاکستان و روسیه عزم دارند افغانستان را میدان نبردهای خونین قرار دهند که در اینکار پاکستان از یکسو داعش و طالب را در خاک خود تربیه و به افغانستان اعزام میکند و ازطرف دیگر روسیه میخواهد با تجهیز و تقویت طالبان جنگ آنها را در افغانستان متمرکز سازد.
روسیه درصد است تا "با یک تیر دو فاخته را شکار کند"، یعنی از یکطرف دراثر تقابل طالب و داعش در افغانستان هردو را مصروف جنگ نگهدارد و مانع نفوذ شان به آنطرف دریای آمو شود و از طرف دیگر با ایجاد بی ثباتی و ناامنی ناشی از برخورد داعش و طالب در افغانستان قوای ناتو را دچار مضیقه ساخته و دریک جنگ دوامدار و بی نتیجه روبرو سازد و در نهایت چنان روحیه را نزد مردم افغانستان تقویه کند که گویا ناتو نمیخواهد جنگ در افغانستان پایان یابد. هرگاه قوای ناتو در جهت مقابله با اوضاع از شدت عمل کار گیرد و دراثرآن تلفات ملکی بار آید، آنوقت تبر روسیه و پاکستان دسته یافته با دامن زدن اوضاع و ایجاد انزجارمیکوشند تا مردم را در مقابله با قوای ناتو تحریک نمایند و زمینه های خروج ناتو را از افغانستان فراهم کنند تا بدینطریق میدان را برای خود خالی سازند که البته با این وضع پاکستان برای جلوگیری از نفوذ روزافزون هند در افغانستان نیز به هدف میرسد. دراین حال روسیه و پاکستان به هدف نهائی خود به سهولت دست می یابند و میتوانند بوسیلۀ گماشتگان خود که یک قسمت همین اکنون از پاکستان در حال برگشت به کشور میباشند و تعداد دیگر از بقایای دوستان افغانی شوروی سابق در کشور فعال اند، مشترکاً افغانستان را زیر کنترول خود قرار دهند.
دراین ارتباط در این روزها بار دیگر توجه رسانه ها اعم از داخلی و خارجی بیشتر به این موضوع معطوف گردیده، بخصوص که همین امروز یک کنفرانس سه جانبه به اشتراک روسیه، چین و پاکستان در موضوع افغانستان در مسکو درحال تدویر است که دولت افغانستان به حیث کشور مورد بحث درآن اشتراک ندارد. دولت افغانستان از اینکه درهمچو گردهمآئی دعوت نشده است، ابراز نارضایتی و اظهار نگرانی کرده است. دراین چند روزسایت فارسی بی بی سی به نشر مطالبی در زمینه پرداخته که نظر به اهمیت موضوع بخصوص در ارتباط با سالگرد تجاوز شوروی به افغانستان و سؤالی که در بالا مطرح کرده ام، اهمیت دارند و لذا برای مزید معلومات خوانند عزیز این پورتال وزین سه نوشته بی بی سی را ، البته با تشکر از سایت مذکور در ذیل عیناً اقتباس میدارم:
رابطه طالبان با روسیه؛ 'بازی بزرگ' دیگری در راه است؟
ضیا شهریار بیبیسی ـ 26 دسمبر 2016 (6 جدی 1395)
لینک را کپی کنید
http://www.bbc.com/persian/afghanistan-38438820
چگونه میتوانید این مطلب را به دیگران برسانیدپنجره همرسانی را ببندید
Bottom of Form
قرار است روسیه، چین و پاکستان فردا سهشنبه، ۷ جدی/دی، نشست سه جانبهای را به منظور گفتوگو درمورد راههای صلح و ثبات در افغانستان و تلاشهای مبارزه با تروریسم در مسکو برگزار کنند. مقامهای روسی و پاکستانی گفتهاند که این سومین دور نشست این "گروه کاری سه جانبه در مورد افغانستان" است که دو نشست قبلی در پکن و اسلامآباد برگزار شده بود. در این نشست نمایندهای از افغانستان یا دیگر کشورهای دخیل در اوضاع افغانستان اشتراک ندارند و به نظر میرسد که بخشی از تشدید تلاشهای روسیه و پاکستان برای نزدیک ساختن مواضعشان در قبال افغانستان باشد. وزارت خارجه افغانستان از دعوت نشدن این کشور به نشست مسکو انتقاد کرده و آن را "نگرانکننده و غیرواقعبینانه" خوانده است. رابطه روسیه و پاکستان که معمولا سرد و در گذشته بیشتر خصمانه بوده، در یک سال اخیر به صورت قابل ملاحظه رو به بهبود گذاشته؛ تا جایی که نیروهای دو کشور در ماه سپتامبر امسال اقدام به تمرینات نظامی مشترک کردند.
چرخش دیپلماسی روسیه:
توجه به چرخش دیپلماسی روسیه در قبال افغانستان زمانی معطوف شد که سال گذشته، ضمیر کابلوف، نماینده ویژه ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه برای افغانستان اعلام کرد که کشورش برای مبارزه با گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) در افغانستان با گروه طالبان در تماس است.
از آن زمان تاکنون مقامات روسیه چندین بار به ارتباط این کشور با طالبان اذعان کردهاند و در تازهترین مورد سفیر روسیه در کابل گفت که روسیه برای حفاظت از شهروندان خود، کمک به روند صلح افغانستان و جلوگیری از گسترش نفوذ داعش در افغانستان و آسیای میانه با طالبان در تماس است.
این مواضع دیپلماتهای روسیه در مورد گروه طالبان که در گذشته از شدیدترین دشمنان منطقهای این کشور به شمار میرفت، موجب حیرت و نگرانی افغانها شد و اخیرا واکنشهای منفی پارلمان افغانستان و مقامات آمریکایی و ناتو را در پی داشته است. خبرگزاری رویترز به نقل از منابعی از دولت افغانستان و گروه طالبان گزارش داده که در ماههای اخیر چندین نشست میان نمایندگان طالبان و مقامهای روسی در مسکو و تاجیکستان صورت گرفته است.
قسیم جنگلباغ، فرمانده پلیس قندوز گفته در یکی از این نشستها ملا عبدالسلام، والی نام نهاد طالبان برای قندوز شرکت داشته که برای دیدار با مقامهای روس به تاجیکستان رفته بود.
اوایل ماه دسامبر مجلس نمایندگان افغانستان اعلام کرد که گزارشهای مربوط به کمک روسیه به طالبان را زیر بررسی دارد و در نامهای از مقامات روسیه در این مورد خواهان توضیح شدهاند.
مقامهای افغان مدرکی در مورد کمک روسیه به طالبان ارائه نکردهاند اما فرمانده پلیس قندوز میگوید اخیرا پروازهای مشکوک هلیکوپترهای ناشناس در مناطق مرزی میان افغانستان و آسیای میانه و توقیف سلاحهای جدید ساخت روسیه در قندوز نگرانیهای را به وجود آورده که بازیگران منطقهای احتمالا مشغول ایفای نقش بزرگتر از آنچه تصور میشود، در افغانستان هستند.
ژنرال جان نیکولسون، فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان نیز سه هفته پیش در نشستی در واشنگتن گفت که روسیه هم به جمع ایران و پاکستان پیوسته و مانند آنها به اعمال "نفوذ زیانبار" در افغانستان میپردازد.
ژنرال نیکولسون گفت، مسکو در تلاش مشروعیت بخشیدن به طالبان است. اوگفت که داعش بهانهای شده برای توجیه سیاستهای روسیه و علاوه کرد که: "این مشروعیتی که روسیه به طالبان میدهد، مبنای واقعی ندارد، اما برای تضعیف دولت افغانستان و تحت شعاع قرار دادن تلاشهای ناتو در افغانستان است.
ظرفیت رابطه میان طالبان و روسیه وجود ندارد:
مایکل سمپل، نویسنده و از ناظران تحولات افغانستان و طالبان اما بدین باور است که دولت افغانستان و گروه طالبان هردو در مورد بحث ارتباط طالبان با روسیه به صورت عمدی مبالغه میکنند. او میگوید: "در مورد دامنه رابطه طالبان و روسیه مبالغه میشود. من فکر میکنم مدارکی وجود ندارد که رابطه جدی روسیه و طالبان را تایید کند یا هم بیانگر حمایت روسیه از طالبان باشد. من اصلا بدین باور هستم که ظرفیتی برای ایجاد رابطهای که بتواند به سود روسیه یا طالبان باشد، وجود ندارد." به گفته او این موضوع بیشتر از سوی گروه طالبان به این دلیل تبلیغ میشود که آنها میخواهند به اعضای رده پایین طالبان نشان بدهند که کشور مهمی مثل روسیه از آنها حمایت میکند و در این وضعیت دشواری که طالبان با آن مواجه هستند، این موضوع میتواند از نظر روحیه دادن به سربازان شان و مشروعیت منطقهای به این گروه اهمیت داشته باشد.
رمضان داوروف، از دپارتمانت مطالعات شرقی آکادمی علوم روسیه نیز بدین باور است که روسیه در حال حاضر تمایلی به رقابت با آمریکا در افغانستان و تضعیف دولت کابل ندارد. او میگوید: "برقراری تماس روسیه با طالبان تلاشی بوده از جانب روسیه برای شناخت بیشتر این گروه و اینکه آیا ایدئولوژی طالبان همچنان مثل دهه نود در فکر گسترش تسلط به آسیای میانه است. برای روسیه ثبات آسیای میانه و توسعه اقتصادی منطقه اوراسیا در اولویت قرار دارد." او میگوید: "من فکر نمیکنم روسیه قصد رقابت را با کشورهای غربی در افغانستان داشته باشد. روسیه میداند که افغانستان اکنون دولت خود را دارد و ممکن است این دولت یک مقدار گرایش به غرب داشته باشد اما به هیچ صورت روسیه طرفدار تضعیف این دولت و ایجاد هرج و مرج در افغانستان نیست."
بازی بزرگ، جنگ سرد، روسیه و افغانستان
سابقه نقش روسیه در افغانستان نشان میدهد که این کشور به تحولات در افغانستان همیشه حساس بوده و به دلایل مختلف در افغانستان دخالت کرده است. در سراسر قرن نوزده، در این منطقه رقابت میان روسیه تزاری و بریتانیا که شبه قاره هند را تحت کنترل در آورده بود، دوام داشت و افغانستان به عنوان کشور فاصل میان این دو امپراطوری در محور این رقابت قرار داشت.
این رقابت پس از انتشار 'کیم' رمان مشهور رودیارد کیپلینگ در اوایل قرن ۲۰ به "بازی بزرگ" معروف شد و بار دیگر زمانی که در سال ۱۹۷۹ ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان هجوم آورد، اصطلاح "بازی بزرگ" در کنار "جنگ سرد" که بازهم افغانستان در محور آن قرار داشت، بر سر زبانها شد و کشورهای غربی به رهبری آمریکا با حمایت از مجاهدین افغانستان به صفآرایی در برابر شوروی در این منطقه پرداختند. روسیه در دهه نود میلادی و پس از پیروزی مجاهدین در افغانستان تا ظهور طالبان در این کشور نقش فعالی نداشت اما پس از آنکه گروه طالبان در سال ۱۹۹۶ کابل را تصرف کردند، دولت روسیه به حمایت فعال از جبهه مقاومت علیه طالبان (ائتلاف شمال) پرداخت و در کنار کمکهای مالی و تسلیحاتی، از مشروعیت بینالمللی دولت برهانالدین ربانی نیز حمایت جدی کرد.
طالبان؛ دشمن گذشته، دوست جدید؟
به دلیل دشمنی روسیه با طالبان، این کشور از حمله ائتلاف بینالمللی به رهبری آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱ نیز حمایت کرد و به گفته دیپلماتهای روسی با وجود تلاش طالبان در این زمان برای برقراری تماس با مسکو، روسیه هیچ نوع تمایلی به تماس با طالبان نداشت.
وحید مژده، کارشناس سیاسی، میگوید برای اولین بار روسیه زمانی به فکر برقراری تماس با طالبان شد که در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۴ افغانستان، "یونس قانونی، نامزد جبهه شمال، متحد روسیه" نتوانست پیروز شود و با وجود "تقلبهای گسترده" این جبهه "خاموشانه" نتیجه انتخابات را پذیرفت. آقای مژده میگوید: پس از آنکه روسیه بدین باور رسید که "جبهه شمال" دیگر نقش اولی را در قدرت افغانستان نخواهد داشت و حامد کرزی هم به خاطر رابطهاش با آمریکاییها علاقمند ارتباط نزدیک با روسیه نبود، روسها به فکر برقراری تماس با طالبان افتادند.
او میگوید: "در سال ۲۰۰۶ نخستین تماسها بین طالبان و روسها صورت گرفت. در این مذاکرات روسها روی دو موضوع حساسیت داشتند؛ یک موضوع جنجگویان آسیای میانه در صف طالبان بود و دوم موضوع مواد مخدر. در رابطه به جنگجویان آسیای میانه طالبان به روسها در مورد امنیت آسیای میانه از جانب خودشان اطمینان دادند و در مورد مواد مخدر هم گفتند که این کار آمریکاییها است زیرا ما در زمان حاکمیت خود مواد مخدر را از بین برده بودیم."
به گفته آقای مژده این تماسهای محدود همچنان ادامه داشت و در سال ۲۰۱۳ زمانی که هلیکوپتر یک شرکت خصوصی در افغانستان مجبور به نشست اضطراری در منطقه تحت نفوذ طالبان شد و خلبان روسی آن اسیر این گروه شد، سفارت روسیه در کابل وارد تماس مستقیم با طالبان شد. این تماسها به گفته آقای مژده به آزادی این خلبان در سال ۲۰۱۴ انجامید و مصادف شد با زمانی که اشرف غنی، رئیس جمهوری افغانستان "برای جلب توجه جامعه بینالمللی به بزرگنمایی حضور داعش در افغانستان پرداخت".
آقای مژده میگوید این تلاش آقای غنی موجب نگرانی شدید کشورهای منطقه و از جمله توجه دوباره روسیه به افغانستان شد و با درنظر داشت اینکه در سالهای اخیر روسیه در اوکراین و سوریه وارد برخورد و رقابت مستقیم با غربیها بوده، از حضور آمریکاییها و ناتو در افغانستان نیز احساس خطر کرد. او میگوید که در ماههای اخیر میان نمایندگان دفتر سیاسی طالبان در قطر و روسها دیدارهایی صورت گرفته و طالبان خواهان نقش و کمک روسیه در روند صلح افغانستان شدهاند. آقای مژده نیز تاکید میکند که سندی وجود ندارد که نشان دهد روسیه به طالبان سلاح یا پول کمک کرده باشد و منابع طالبان هم گفتهاند که آنها به سلاح و پول روسیه نیاز ندارند. اما به گفته او مشخص است که روسها منتظرند ببینند پس از آغاز کار دونالد ترامپ، رئیس جمهوری منتخب آمریکا، آیا تغییری در رابطه روسیه و آمریکا به وجود خواهد آمد. به گفته او اگر این تغییر روبه بهبود نباشد، احتمال اینکه روسیه بخواهد رابطه خود را با طالبان گسترش بدهد و حتی به درخواست دیرینه این گروه برای دست یافتن به سلاحهای ضد هواپیما پاسخ مثبت بدهد، وجود دارد.
انتقاد افغانستان از دعوت نشدن به نشست سه جانبه
بی بی سی ـ 26 دسمبر 2016 (6 جدی 1395)
در آستانه برگزاری نشست سهجانبه روسیه، چین و پاکستان در مسکو درباره افغانستان، حکومت این کشور واکنش منفی نشان داده است. این نشست قرار است فردا (سهشنبه، ۷ جدی/دی) در باره بررسی راههای تامین صلح و ثبات در افغانستان با حضور مقامهای روسی، چینی و پاکستانی در مسکو برگزار شود، اما از دولت افغانستان در این نشست دعوت نشده است.
احمدشکیب مستغنی، سخنگوی وزارت خارجه افغانستان به بیبیسی گفت: "بررسی وضعیت افغانستان در غیاب افغانها، ولو با نیت نیک صورت گیرد، از یک طرف نمیتواند به بررسی واقعبینانه وضعیت کمک کند و از طرف دیگر، سوالهای جدی را در خصوص هدف این نوع مجالس نزد افغانها به وجود میآورد." او تاکید کرد که وزارت خارجه کشورش "ابهام در مورد هدف این مجلس و عدم هماهنگی با افغانستان" در این خصوص را "نگرانکننده" میداند و از برگزارکنندگان آن توضیح میخواهد.
در همین حال، شماری از اعضای مجلس سنای افغانستان نیز به صورت هماهنگ با حکومت این کشور نسبت به برگزاری این نشست در غیاب نمایندگان دولت این کشور واکنش منفی نشان دادهاند. حسیبالله کلیمزی، نائبرئیس دوم مجلس سنا گفته است که هر نوع گفتوگو درباره آشتی با شورشیان باید با مدیریت و زیر نظارت دولت افغانستان صورت گیرد. آمنه افضلی عضو این مجلس برگزاری نشست ماسکو را مغایر عرف دیپلماتیک دانسته و تاکید کرده که برگزاری چنین نشستی "مشروعیت ندارد".
به تازگی روسیه از داشتن ارتباط با گروه طالبان پرده برداشته، ولی این امر واکنش تند دولت افغانستان را به دنبال داشته است. دولت افغانستان بارها دولت پاکستان را متهم به حمایت از گروه طالبان کرده، اما مقامهای دولت پاکستان این اتهام را بیبنیاد دانستهاند.
چین در سالهای اخیر نسبت به تأمین ثبات در افغانستان فعالیتهای قابل توجهی داشته، در حالی که در چند سال پیشتر توجه آن بیشتر بر سرمایهگذاری در بخش اقتصادی این کشور متمرکز بود، ولی ناامنی در افغانستان این سرمایه گذاریهای میلیاردی را با چالش مواجه کرد.
روسیه پس از سرنگونی رژیم طالبان در پاییز ۱۳۸۰، در قبال افغانستان سیاست فعالی نداشت، اما با افزایش ناامنی در این کشور و ظهور گروه دولت اسلامی (داعش) در افغانستان، خاموشی نسبی در مورد اوضاع این کشور کنار گذاشته است.
روسیه: برای مبارزه با داعش با طالبان در تماس هستیم
بی بی سی ، 23 دسمبر 2016 (2 جدی 1395)
روسیه گفتهاست که برای مبارزه با گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) به عنوان "دشمن مشترک"، با طالبان در افغانستان تماس برقرار کردهاست.
ضمیر کابلوف، نماینده ویژه ولادیمیر پوتین در امور افغانستان به خبرگزاری انترفاکس گفتهاست که روسیه در این مورد با طالبان منافع مشترک دارد و مشغول تبادله معلومات با این گروه است. او گفت که روسیه حاضر است به دولت افغانستان تجهیزات نظامی بدهد، اما این کار را "با احتیاط و به صورت تجارتی" انجام خواهد داد. آقای کابلوف گفت: "طالبان افغانستان و طالبان پاکستان هر دو گفتهاند که ابوبکر البغدادی (رهبر داعش) را به عنوان خلیفه به رسمیت نمیشناسند و داعش را به رسمیت نمیشناسند. این خیلی مهم است." روسیه طالبان را یک گروه تروریست میداند و فعالیت این گروه در روسیه ممنوع است. روسیه در ماههای اخیر مشغول تقویت حضور نظامیاش در تاجیکستان بودهاست که در مرز با افغانستان واقع است و پایگاه خود در شهر دوشنبه پایتخت تاجیکستان را با هلیکوپتر جدید تجهیز کردهاست. سرگی شایگو، وزیر دفاع روسیه در دیدار با همتای تاجیکش گفت که حضور داعش در افغانستان برای این کشور تهدید است. او گفت: "شواهدی وجود دارد که نشان میدهد داعش در افغانستان پدیدار شده و حالا چالشهای جدید به مشکلات موجود افزوده شده است." آقای شایگو همچنین گفتهاست که کشورش مشغول تجهیز نیروهای نظامی قرقیزستان برای مقابله با تهدید گروه داعش است. گزارشها از افغانستان در ماههای اخیر حاکی از حضور فزاینده داعش در افغانستان و آسیایی میانه بودهاست.
سفیر روسیه در کابل: برای حفاظت از شهزوندان مان با طالبان تماس داریم
بی بی سی ، 8 دسمبر 2016 (18 قوس 1395)
الکساندر مانتیتسکی، سفیر روسیه در افغانستان، میگوید تماس کشورش با گروه طالبان با هدف حفاظت از شهروندان روسیه و کمک به روند صلح در افغانستان است. آقای مانتیتسکی که امروز (پنجشنبه ۷ دسامبر/۱۷ قوس) در یک نشست خبری در کابل صحبت میکرد، گفت: "ما برای حفاظت از دفاتر سیاسی و کنسولگریهای روسیه و همچنین امنیت آسیای میانه با طالبان در تماس هستیم. روسیه همچنین بدین باور است که روند مصالحه ملی به سود افغانستان است. این روند باید به رهبری و مالکیت افغانها به پیش برده شود."
آقای مانتیتسکی با ابراز ناخرسندی در مورد انتقادات از رابطه روسیه و طالبان، گفت که این تنها روسیه نیست که با طالبان ارتباط دارد، بلکه به گفته او آمریکا، بریتانیا، آلمان، ایتالیا، ایران، پاکستان، چین و قطر با طالبان ارتباط دارند. سفیر روسیه گفت که آمریکا در مبارزه موثر علیه تروریسم در افغانستان ناکام مانده است.
به گفته او آمریکاییها گفته بودند که برای از بین بردن القاعده و تروریستان به افغانستان آمدهاند اما برعکس تروریسم در افغانستان افزایش یافته و گروههای جدید "تروریستی" مانند گروه موسوم به دولت اسلامی (داعش) در اینجا پیدا شدهاند.
آقای مانتیسکی گفت در این مدت ناامنی از مناطق جنوبی افغانستان به جانب شمال این کشور گسترش یافته است و روسیه در این مورد ۵ سال پیش هشدار داده بود؛ اما سفیر روسیه میگوید غربیها این هشدارهای روسیه را نادیده گرفتند.
الکساندر مانتیسکی گفت که موجودیت داعش در افغانستان برای روسیه نگران کننده است و خطر این گروه تنها افغانستان را تهدید نمیکند، بلکه متوجه آسیای میانه، روسیه، چین و پاکستان هم است و احتمال حملات داعش به این کشورها وجود دارد.
نگرانی از رابطه روسیه و طالبان
مقام های آمریکایی و افغان به صورت فزاینده نگران روابط روسیه و طالبان هستند. ژنرال جان نیکولسون، فرمانده نیروهای آمریکایی و ناتو در افغانستان، هفته پیش در واشنگتن گفت که روسیه هم به جمع ایران و پاکستان پیوسته و مانند آنها به اعمال "نفوذ زیانبار" در افغانستان میپردازد. به گفته ژنرال نیکولسون، مسکو در تلاش مشروعیت بخشید به طالبان است. ژنرال نیکولسون گفت که داعش بهانهای شده برای توجیه سیاستهای روسیه. او گفت: "استدلال روسیه این است؛ این طالبان است که با داعش میجنگد، نه دولت افغانستان. این مشروعیتی که روسیه به طالبان میدهد، مبنای واقعی ندارد، اما برای تضعیف دولت افغانستان و تحت شعاع قرار دادن تلاشهای ناتو در افغانستان است."
(پایان)