شهزادگان کرزی چه میخواهند؟؟

کمیسیون انتخابات دولت تحت الحفاظه فعلی افغانستان در اواخر ماه اکتبور سال گذشته اعلام نمود که درماه اپریل سال 2014 میلادی انتخابات ریاست جمهوری صورت میگرد. انتشار این خبر برای خانواده پرآوازه ریس جمهور آقای حامد کرزی یک خبر مهلک بود ، زیرا آن خانواده محترم که یکی از اعضای نامی آن خود جناب ریس جمهور می باشد ، در طول بیشتر از ده سال گذشته درشــئون حیاتی، اقتصاد کشور، سهم بارز را ایفا می کند و آن ضرب المثل معروف امریکائی (from ragst to riches) ویا (Self-made man) یعنی از ژنده پوشی به ثروت در حال آنها بخوبی تحقق یافته است. قصه دست یابی به جاه ، مقام و ثروت آقای کرزی و خانواده اش برای همه ملت افغانستان قصه شیرین و خواندنی است ، لیکن ارتباطی هم، به نوسانات ابرازنظریات سیاسی جناب ریس جمهور کرزی دربابت انسحاب قوای خارجی و اعترافات ذیقیمت سیاسی وی نیز دارد.

پیش ازاینکه درمورد انسحاب قوای خارجی و اعترافات سیاسی جناب رئیس جمهور دولت تحت الحمایه ای ناتودر افغانستان زبان بگشایم ، تذکره مختصر از اعتلای اقتصادی خانواده کرزی را به حیث بحث وردی دراختیارشما قرارمیدهم و دربخش دوم این نوشته به عنوان مقاله رجوع خواهم کرد.

پیززنان در افغانستان موقعیکه از آنها پرسان شود که چطوربا شوهرت ازدواج کردی می گویند که: قلم زن کار خوده می کنه!

چنین شد که قومندان عبدالحق از خانواده ارسلائی ازیکطرف ، مرحوم داکتر عبدالصمد حامد ازطرف دیگر و اقای حامد کرزی از باب دیگر، به تفاهم ایالات متحده امریکا و دولت انگلیس نامزد نشستن بر اریکه قدرت درافغانستان بعد از خلع قدرت تحریک محترم طالبان از کابل، بودند.

قلم زن کار خود را کرد و قومندان عبدالحق قربانی بازی (Game) امریکا وانگلیس شد. مرحوم داکتر عبدالصمد حامد یک شخصیت پاک نفس و ورزیده سیاست ازپاکستان دوباره به جرمنی عودت کرد و آقای کرزی براریکه قدرت دولت تحت الحمایه ناتو نشست.

آهسته آهسته جناب حامد کرزی باهشیاری و ذوکات بخصوص که درامر تصدی امور داشت وچندگاهی مسایل سیاسی را در انستیوت مشهورهندوستان اموخته بود وبا ظرافت سیاسی بریطانوی کمی وبیش آشنائی حاصل کرده بود ، نخست پایگاه اقتصادی خود را محکم بندی کرد. درین خصوص چند تن از وابستگان خود را که اغلب در ایالات متحده امریکا هم کمک می گرفتند و هم درشغل رستوران داری مصروف بودند به کشور دعوت نمود و در رده های مهم پست های سیاست و اقتصاد کسب وکار برایشان مهیا ساخت. درین فهرست برادرانش ، پسران کاکایش ، خواهر زاده ها ، برادر زاده ها و کاکایش مقام اول را حایز گردیدند.

احمد رشید نویسنده ماهر امریکائی پاکستانی الاصل بطور طعن امیز دریکی از مصاحبه های خود ابراز داشت که سیاست خانوادگی یک بخشی از فرهنگ را درین منطقه احاطه می کند طوریکه افغانستان دریکی ازمراحل تجمع و تکثر سرمایه بسرمی برد ، آن مرحله ای که خانواده های پرشهرت این کشور در آن خود را سهیم می دانند.

ازشش برادرنصبی کرزی چهار برادرش که قبلا در ایالات متحده امریکا زندگی می کردند ، اکنون درافغانستان صاحب پست های حساس می باشند. خویشاوندان نزدیک جناب ریس جمهور حامد کرزی همین اکنون با تاسیس شرکت های مهم تجاری قرارداد های فوق العاده با نیرو های امریکا بسته اند ، حتی کسانیکه درین خانواده ازدواج کرده اند ، از مصونیت اقتصادی فوق العاده برخوردار گردیده اند. یکی از برادرزاده هایش درصدر کار های امنیتی وظیفه انجام می دهد. کاکایش سفیرکبیر در روسیه می باشد. حتی تاج محمد جان ایوبی که خواهرش در فامیل کرزی عروس شده است ، به پاس ارتباط خویشی اکنون در وزرات خارجه منحیث مشاور اعظم ایفای وظیفه می کند. جناب ریس جمهور کرزی ازعدم کفایت مسلکی و سیاسی وی بخوبی آگاهی دارد ،لیکن سند معتبر آقای تاج جان ایوبی همان قربت خانوادگی وی با خانواده کرزی می باشد. دربین دوستان خود یکی از بچه های کاکای کرزی که در مریلند ایالات متحده زندگی می کند بطور مزاح تلویحا گاه گاه می گوید که کرزی ها به وطن می روند تا نام خاندان خود را درسکه طلا نقش زنند. البته بدوستان امریکائی خود می گوید که کرزی ها نام خانوادگی خودرا در (Silver-ring) نقش می بندند.

با کشته شدن مرحوم احمد ولی جان کرزی قسما یک قسمت عمده آرزوی های آینده جناب ریس جمهور نقش برآب شد. مرحوم احمدولی کرزی یک مرد بسیار تیزهوش و درکسب تجارت و امنیت آدم زیرکی بود. در ایام جوانی بدرجه منجریک رستورانت در شیکاگو امریکا ارتقای وظیفه کرده بود. البته همه رستورانت ها و سلسله رستورانت های جهانی مانند میکدونالت افراد بدون مسلک را به وظیفه جذب می کنند و زمینه استعداد ترواش آنها را تا اندازه مهیا می سازند که بدرجه منجری گروه های کاری بیشتر از ده نفری الی تمام رستورانت ارتقا می یابند.

مرحوم احمد ولی در قندهار مشهورترین وقدرتمندترین چوکی را عهده دار شد. در ویکی لیکس فاش گردیده بود که مرحوم احمد ولی کرزی با سازمان (C.I.A) همکاری بسطح بلند منطقوی داشت. با عقد قراداد های اختصاصی میان شرکت های مرحوم احمد ولی کرزی و ناتو منابع عایداتی میلیون ها داری برای ادامه و توسعه قدرت خانواده جناب ریس جمهور آماده میگردید. کسانیکه درکشتن احمدولی کرزی دست داشتند ، به ریس جمهور کرزی وخانواده اش سخت جفا کردند ، زیرا یک مرد هوشیار و امید آینده خانواده کرزی را ازمیان برداشتند. او همیشه به خارجیان می گفت که افغانستان کشوریست که همیشه توسط پادشاهان اداره میشود. اکنون ما شاهزادگان افغانستان هستیم یعنی برادران ، پسران کاکای ریس جمهور جناب حامد کرزی می باشیم. این واقعیت افغانستان است و شما خارجی ها این را باید بدانید.

مرحوم احمد ولی کرزی ضمن دسترسی به قرارداد های مهم دولتی ، قطعات پرارزش اززمین های شاداب را نیز را دراختیار داشت و چند گروه ضربتی امنیت مطیع و فرمانبردار او هم بودند.

مرحوم احمد ولی کرزی درتجارت مواد مخدر نیز تلاش پر ثمر بخرچ میداد. به اساس گزارشات منابع استخبارات غربی چندین تن کوکاین خام در گدام های مرحوم احمدولی کرزی پیدا شد ، لیکن بسیار خاموشانه مسئله به طاق فراموشی سپرده شد. یکی از دانشمندان ماهر امریکا بنام کارل فوسبرگ درتوصیف احمد ولی کرزی گفته بود که مرحوم احمد کرزی میدانست که چطور ارتباطات بین المللی تجارتی را برای استحکام قدرت استفاده کند. کارل فارسبرگ می گوید که خانواده کرزی فرقی بین قدرت سیاسی و علایق خانوادگی قایل نیست.

ازشیوه تجارت و قدرت مرحوم احمد ولی کرزی سایر برادران و اقارب نزدیک جناب ریس جمهور بمانند یک الگو خوب استفاده کردند.

داستان موفقیت سرعت امیز محمود کرزی به همه افغانها و حتی کشور های غربی هویدا است. محمود کرزی بعنوان موفقترین تاجر وسهم دار کابل بانک درسطح منطقه و حتی درسطه بین المللی عرض اندام نموده است. قبل ازموفقیت اسرار امیز جهانی خود ، اقای محمود کرزی مالک یک رستوران درامریکا بود. چقدر زیبا و ساده است که از شرایط بسیار ناچیز اکنون وی یکی از پرنفوذترین سهم داران کابل بانک محسوب میگردد. برای جناب ریس جمهور وخانواده محترم کرزی کمی غم انگیز است که مسئله ترتیب ارتقای آقای محمود کرزی درسطح پرنفوذترین تاجر منطقوی توسط خارجی ها مفتضحانه افشاء گردید. جناب ریس جمهور گاه گاهی این شیوه کار کشور های غربی را منحیث یک روش ناسالم دیپلوماتیک محکوم نموده است.

برای امریکائیان و دول اروپائی جالب است که درتاریخ روش بانکداری برای نخستین باراست که خانواده کرزی ازیک تکتیک غیر معمول استفاده نموده است. محمود کرزی نخست از کابل بانک مبلغ پنج میلیون دالر قرضه بدست اورد و متعاقب آن مساوی به همان مبلغ قرض گرفته شده از کابل بانک اسهام بانکی کابل بانک را خریداری نموده است. البته این عملیه نادر درتاریخ بانکداری دنیا بدون پشتیبانی مستقیم جناب ریس جمهور ممکن نبود. البته محمود کرزی یک جوانمردی خاصی را هم کرد ، موقعیکه جناب ریس جمهور برای مبارزات انتخاباتی خود به پول احتیاج داشت.

برای خانواده کرزی افغانستان مانند یک دکان پدری است. هرچه بخواهند از آن دکان بخانه خود می برند. دراواخر قرن نزده بسیاری از مردمان جوان و تنومند امریکائی به جاهای سفر میکردند که آوازه پیداشدن معادن طلا در آنجا بلند می شد. اکنون نواسه های محترم عبدالحد کرزی از دیارغربت بمانند همان امریکائی ها به افغانستان بازگشت کرده اند. ذبیح جان و احسن جان کرزی دو جوان زیبا قامت که درسنین بیست ساله و اندی می باشند با عقد قرارداد های بسیار خوب شرکت های ترانسپورتی با امریکائی ها تاسیس کرده اند. انها صادقانه می گویند که ما شاهزادگان افغانستان می باشیم. حسن جان و ذبیج جان کرزی شرکتی زیرعنوان Altus Supply Services and Logistics تاسیس کرده اند که عواید آن بسیار خوب است.

رئیس جمهور آقای کرزی درکنفرانس مبازره بافساد اداری با بسیارشیرینی کلماتی را برای نخستین بار برلب آورد و گفت که او میداند که فساد درصفوف ما رخنه کرده است. و اضافه کرد که ماباید واقعبینانه به این مشکل نظراندازی کنیم ، اما هیج نوع تدابیری اتخاذ نکرد.

آقای رونالد نایمن که دربین سال های 2005 الی 2007 میلادی سفیر ایالات متحده درافغانستان بود درینمورد می گوید که چرا هم اتخاذ بکند!

جناب سفیر می گوید که قدرت سیاسی کرزی وابستگی تنگاتنگ با خانواده وی دارد. برادران ، برادرزاده ها ، پسران کاکا و بلاخره کاکایش به جناب رئیس جمهور برای تجارت بصورت حتمی نیاز دارند و بالمقابل آقای حامد کرزی به آنها برای قدرت سیاسی نیازمند است.

آقای سفیر نایمن معتقد است که آقای حامد کرزی دقیقا میداند که چرا یک شبکه خیلی ظریف قدرت را برای خود ببافد ، زیرا بمجرد ترک گفتن قوای خارجی از افغانستان به ان شبکه نیاز مبرم خواهد داشت. این شیوه کار وی شباهت ویژه با شیوه کار رئیس جمهور اسبق افغانستان نجیب الله دارد، طوریکه او توانست بعد ازخروج نیروی شوروی ازافغانستان درعرصه سیاست قریب سه سال دیگر قدرت را در دست داشته باشد. مگرباوجود آن بعدا کشته شد.

نایمن می افزاید که حامد کرزی معتقد است که ما وی را تنها می گذاریم. به همین خاطر او تلاش می ورزد تا یک شبکه از حامیان و شبه نظامیان و خانواده های معروف لیکن با فساد آمیخته را مثل زنجیره برای خود ببافد که وابستگی متقابل آنها درهمان شبکه نهفته باشد. این نوع از تدابیر اتخاذی یک واقعیت مشروع در کوه پایه های هندوکش است.

اکنون یک تذکره مختصر خانواده محترم کرزی را درباب صعود سیاسی و اقتصادی آنها در افغانستان بصورت مختصر بیان داشتیم وآن نکات برشمرده مارا کمک خواهد نمود تا نوسانات مواضع سیاسی کرزی را نسبت به ایالات متحده امریکا و دول اروپائی ، جمهوری اسلامی پاکستان ، جمهوری اسلامی ایران و جمهوری هند بررسی کنیم.

متاسفانه عواقب این نوع نوسانات مواضع سیاسی برای خود حامد کرزی و خانواده محترمش خیلی خطرناک خواهد بود.طوریکه درمورد سردارداود خان آنرا بخوبی مشاهده کرده میتوانیم.

سردار داودخان بکمک نظامی وایده لوژیکی حزب دیمکراتیک خلق و شوروی آنزمان توسط کودتای سرطان 1352 هجری شمسی بر اریکه قدرت نشست. گفته شد که در اخیر دوران قدرت خود از سیاست و اقدامات خونین خود نادم گشته بود، لیکن همان دوستان کمونیست و اتحاد جماهیر شوروی آنزمان به فجیع ترین وجه خانواده سردار داود خان را کشتند.

لیکن بررسی مواضع اخیر رئیس جمهور برای همه افغانها نه تنها جالب است بلکه خالی از مفاد نخواهد بود ، زیرا برخورد های سیاسی وی یک سلسله موضوعات کلیدی را دراختیار ما قرار میدهد تا برای استقرار صلح درکشور ، حفظ منافع علیای ملت افغان ، استحکام یک نظام منبعث از اراده مردم در افغانستان ، رفاه عامه مردم ، ارتقای سطح تعلیم و تربیه درکشورو ایجاد فضای اعتماد منطقوی و بین المللی از آن استفاده نمایم. شبکات مهیل قدرت اقتصادی گروهی و شخصی را منهزم ساخته در اختیار یک دولت با ثبات افغانی که درآن نوامیس دینی و ملی محفوظ باشد و اراده و تمنیات ملت تجلی یابد ، قرار دهیم.

انسحاب قوای امریکا و ناتو و نوسانات فکرسیاسی کرزی

سازمان معروف شفافیت بین المللی (Transparency International) برای نخستین بار دراکتبور سال 2010 میلادی افغانستان را درجمله فاسدترین دولت های دنیا محسوب کرد. درفهرست انتشار یافته از طرف آن سازمان افغانستان درجه سوم را اخذ نموده است. این درحالی بود که دول غربی به سرکردگی امریکا آقای رئیس جمهور کرزی را درکنفرانس ناتو لیزبن بدرقه کردند و رئیس ، یکی از فاسد ترین دولت های دنیا را ، درپهلو خود بزبان رایج فرهنگ ایرانی ، منحیث همتای خود پذیرفتند. متعاقب کنفرانس لیزبن که آقای حامد کرزی درآن حضور داشت و عاجزانه تقاضای ارسال عسکر بیشتر ناتو را در افغانستان اظهار نموده بود ، و درآن نشست تقاضای خود آقای کرزی، ازطرف رئیس جمهور اوباما پاسخ مثبت شنید و تصویب گردید که سی هزار عسکر ناتو به افغانستان جهت تعلیم نظامی نیروی های امنیتی افغان اعزام میگردد، روزنامه واشتنگن تایمز بتاریخ 24 اکتوبر 2010 میلادی افشا نمود که آقای عمرداود زی رئیس دفترکار جناب رئیس جمهور بطور مسلسل از دولت ایران پول نقدی اخذ نموده و آن مبالغ هنگفت را برای راه سازی اعمال سیاست ایران در داخل دولت افغانی تحت الحمایه ناتو به مصرف میرساند. جناب رئیس جمهور نه تنها درین معامله خاموشی اختیار کرد بلکه باهمه شکستگی بخاطر کمبود بودجه دفترخود ، بدفاع از آن پرداخت.

این شیوه کار و اعتقاد فکرسیاسی، آقای کرزی نوع ازبهربرداری تجارتی است. درنشست لیزبن سازمان ناتو مصمم گردید که انسحاب قوای خودرا ازافغانستان رسما تصویب کند. درتصویب لیزبن آمده است که قوای ناتو از افغانستان بطور مرحله ایی خارج میشوند. جریان خروج نیروی های ناتو از افغانستان تا اخیر سال 2014 میلادی اختتام یافته و دولت کنونی از نگاه نظامی و امنیتی باجذب نیروی های نظامی و امنیتی افغان متکی بخود میگردد.

دراستراتیژی تصویب شده ناتو نهفته است که جنگ درافغانستان مبدل به یک جنگ داخلی گردد که افغانها دربرابرافغانها قرارگیرند. دربرابر آن دول غربی مصروف جنگ درافغانستان، فاسد ترین دولت و رئیس دولت را منحیث همتای بین المللی خود می بپذیرند. جمهوری اسلامی ایران درین بازی نقش کتلیزاتور را ایفا می کند تا درمعامله بحران سیاست خارجی خود با ایالات متحده امریکا ، آلمان ، انگلیس و فرانسه یک فضای تبادل نظر ودیالوگ متواتررا باز داشته باشد. پذیرفتن مبالغ هنگفت ازجانب ریاست جمهوری افغانستان از دولت ایران خاطرنشان میسازد که آقای کرزی برای ایجاد شبکه های ظریف حفاظت خانواده خود منحیث شاهزادگان کلاسیک درصحنه سیاست منطقوی و بین المللی به ملت افغانستان بمثابه یک بازار تجارتی نگاه می کند و ازجانبی که پول برایش برسد، آنرا خیرمقدم گفته و از آن بدون هراس استفاده می کند.

نشریه لوماند دیپلوماتیک مقاله ای را به قلم آقای (Alain GTESH) درماه جنوری سال جاری زیرعنوان «مالی، افغانستان، درس های فراموش شده» منتشر ساخت که نویسنده درباره دولت کرزی و شخص جناب رئیس جمهور چنین می نویسد: «قدرتی که درپناه تانک و زره پوش های ارتش های خارجی در کابل مستقر است ، توسط کرزی ای اداره می شود که نباید فراموش کرد که انتخابات ریاست جمهوری سپتامبر 2009 را به مدد تقلب های گسترده برد ومشروعیتش از مرزخاندان خود ونیرو های مزدورش که عمیقافاسد هستند فرا تر نمی رود.»

انتشار این مقاله در لوماند دیپلوماتیک خاطرنشان میسازد که کشور های غربی ازعمق قوت کرزی در ابعاد سیاسی و فکری بخوبی آگاهی دارند و میدانند که آقای رئیس جمهورنه ازقوت استدلال سیاسی ونه ازقوت مردمی، حتی ناچیزی، برخورداراست. حتی گاهی دیده شده که بصراحت در نشریات غربی از مشکلات روانی جناب رئیس جمهور یاد آوری می شود.

گرچه اینوع پیش آمد با یک رئیس جمهور دولت افغانستان خیلی نامناسب است ، مگر دیپلومات های دول غربی درین مورد چشم سفیدی می کنند.

ایالات متحده امریکا منحیث نیروی رهبری سیاسی و نظامی قوای اشغالگر درافغانستان برای انتخابات اکتوبر سال 2009 میلادی دو گلادی یاتور(پهلوان های دستپرورده امپراطوری روم) را به میدان فرستاد. یکی جناب رئیس جمهور آقای کرزی و دیگر آقای داکتر عبدالله عبدالله ، وزیر خارجه مخلوع اسبق، و مامور انسجام تبلیغاتی ، سیاسی واستخباراتی ،دوران حمله نیروی های امریکائی به افغانستان.

بعد ازپیروزی آقای کرزی درمیدان انتخابات فرمایشی دیموکراتیک سال 2009 میلادی افغانستان بمجرد اظهار انصراف داکتر عبدالله عبدالله در انتخابات دوردوم چند ساعت بعد، سخنگوی آقای اوباما رئیس جمهور ایالات متحده امریکا ، آقای رابرت گیبس تصمیم اوباما را چنین توضیح داد: " رئیس جمهور کرزی برنده انتخابات تعیین شد و حکومت آینده را رهبری می کند" و اضافه کرد که: " فلهذا وی (آقای کرزی) طبعاً رئیس مشروع و قانونی دولت افغانستان است."

آقای گیبس درمقام پاسخ به سوالی که آیا مردم افغانستان بخاطر تقلب درانتخابات و فساد اداری که از آن آگاه می باشند مشروعیت وی را مورد نگرانی نیمدانند چنین اضافه کرده گفت: " من هیچ دلیلی نمی بینم که باورکنم که چنین کاری بکنند."

البته معاون دفترسازمان ملل متحد درافغانستان آقای پیتر گالبرایت ضمن نامه برقی (ایمیل) به روزنامه Washington Independent درعین زمان نوشت که : انتخابات افغانستان یک افتضاح می باشد. اکنون باز همان کرزی فاسد وغیرمؤثر درگردن افتید. شخصیکه در هفت سال گذشته بردوش مابود. اکنون به حق، او ازجانب اکثریت مردم افغانستان غیر مشروع دانسته می شود و حتی ازجانب شهروندان آنعده از کشورهای که به افغانستان عسکر فرستاده اند. هیچگونه شیوه وارنه ساختن واقعیت قادر نخواهد گردید که عینیت واقعی این امر را پنهان کاری کند که ما ، در انتخابات دوصد میلیون دالرمصرف کردیم وبلاخره منتج به یک افتضاح فاحش گردید.

حتی خبرنگاران «گوسفندی» قصر سفید درجریان کنفرانس مطبوعاتی سخنگوی اوباما را تحت فشار قرار دادند و پرسیدند که نتایج جریان انتخابات ایا توانمندی رهبری کرزی را متضرر نساخته است؟ رابرت گیبس به ترتیب ذیل درینمورد جواب داد:" بعد از تفریق آرای تقلب شده ، اکثریت آرای شمار شده، کامیابی کرزی را تائید می کند به همین دلیل افغانها هیچ دلیلی ندارند تا که حکومت فعلی کرزی را غیرمشروع تلقی کنند."

خواننده محترم سطور بالا! یکبار بدقت گفتار سخنگوی رئیس جمهور ایالات متحده امریکا را ملاحظه کنید. این گفتار نشانه ای از تکبریک ابر قدرت شرمسارشده میباشد ، تکبریکه همه تمنییات یک ملت مصیبت زده را چشم پوشی می کند و اقای کرزی را دوباره بوظیفه اش نصب می کند.

آقای رئیس جمهور کرزی برای اولین بار در ماه جون سال 2011 میلادی درمورد مذاکرات صلح یک خطابه مختصری را حین کنفرانس مطبوعاتی ایراد کرد که در آن کنفرانس مطبوعاتی چنین گفته بود: «مذاکرات صلح آغاز شده است و به خوبی پیش میرود این مذاکرات با نیروهای نظامی خارجی به ویژه امریکا سرعت میگیرد.»

متخصصین نظامی دول غربی درعین زمان، خطابه آقای کرزی را طوری تفسیر نمودند که رئیس جمهورکرزی ، ایالات متحده امریکا و دول غربی را زیر فشار قرار داده است تا با مقاومت مسلحانه به مذاکرات بپردازد. البته درنشریات انترنتی آلمان متعاقب کنفرانس مطبوعاتی آقای کرزی افشاء گردید که دفترریاست جمهوری افغانستان علاقمند نزدیکی با حزب اسلامی و تحریک طالبان است و آن دفتر اقداماتی را درین مسیر براه انداخته است.

موازی به این نوع انتشارات درمطبوعات ، دفتر ریاست جمهوری در حلقه های خصوصی دیپلوماتیک با بسیار اندوهناکی اظهار میداشت که دربودجه مصارف آن دفتر صرف برای یک ماه پول موجود است وبس.

درین مورد اشپیگل انلاین یکی ازنشریات انترنتی مورداعتبار آلمان فدرال به همان تاریخ می نویسد که دولت افغانستان از نبود پول رنج میبرد و تحت مشکلات شدید مالی قرار دارد. گفته میشود بانک جهانی و یا صندوق بین المللی پول پیشنهاد کمک به کابل بانک را نیزنموده درحالیکه آنرا مرکز رسوائی و فساد اداری میپندارد.

این نوع موضع گیری جناب کرزی بازهم هدفمدار است. یعنی گرفتن باج بیشتر از دول غربی برای تقویت بازپرداخت های خود به شبکه ظریف ایجاد شده چه برای قوت بخشیدن بیشترخانواده خود و چه برای به زنجیر کشیدن سایر خانواده های مشهور و ملیشه های قومی جهت حفاظت خانواده جناب رئیس جمهور و استمرار قدرت محتوم به اختتام کرزی در افغانستان.

جناب کرزی رئیس جمهوری فعلی دولت تحت الحمایه افغانستان که یگانه حامی و پشیتبان صادق خود وخانواده خود را ، حضور نیروی های ناتو درکشور ، مصارف هنگفت مالی آنها و دراختیار قراردادن بودجه چند چشمه ائی مالی برای دفترریاست جمهوری خود تشخیص داده است، ذوکات سیاسی ومردانگی افغانی وی ایجاب می کند که خدمتگذار واقعی آن اهداف ازپیش تعریف شده ایالات متحده امریکا و سایر کشور های ناتو درافغانستان باشد. البته برای تحقق همان اهداف که با حمله ششم اکتبر سال 2001میلادی برای نخستین بار درسطح جهانی مطرح شد و با گذشت زمان جهت پذیرش افکار عامه ، دنیا آن اهداف چند مراتبه تنقیح وگسترش پیدا کرد.

فراموش نشود که جناب رئیس جمهور کرزی یکی از سیاستمدارانی است که درطول دوازده سال گذشته درمدارج عالی سیاست عملی، برایش زمینه پرورش سیاسی درسطح بین المللی، ازطرف ایالات متحده امریکا ، آلمان فدرال ، انگلیس ، فرانسه ، استرالیا ، کانادا ، ایتالیا ، اسپانیا ، پاکستان ، ایران ، هند وروسیه آماده گردید.

یک مشاهدده زود گذر واضح میسازد که آقای کرزی درطول دوازده سال گذشته بیشتر از سه صد ملاقات سیاسی ،مشورتی وفکری به سطح بلند با «وزرای دفاع ، نظامیان عالیرتبه ، وزرای خارجه ، صدراعظم ها ، رؤسای جمهور ، رهبران جامعه مدنی ، رهبران احزاب سیاسی دولت های اشغالگر، مسئولین دستگاه های استخباراتی ، مسئولین دستگاه های تولید کننده استراتیژی های نظامی ، سیاسی وفکری (Think Tank Institution) » داشته است. پس ملاحظه میشود که اینوع زمینه ها خود بیانگر نوع ازتربیه وپرورش سیاسی جناب رئیس جمهور بوده و نمونه از تبلیغات مدرن «شخصیت سازی مکدر» درعصرمعلومات میباشد.

نوسانات واعترافات

داکتر نجیب الله رئیس جمهمور نصب شده و تحت الحمایه اتحاد جماهیرشوروی (اکنون مضمحل شده!) در اخرین تلاش های خود بخاطر حفظ قدرت و نمایاندن یک چهره وطنی و ملی ، درسخنرانی مشهور خود بمناسبت چهارمين سالگرد مشی مصالحۀ ملی – ۲۵ جدی ۱۳۶۹ گفته بود که : " بارها گفته ايم که بيائيد مذاکره کنيم، ديالوگ کنيم، بيائيد داخل مملکت، اسلحه را برزمين بگذاريد واز مبارزه مسلحانه استفاده نکنيد و از مبارزة مشروع و قانونی وسياسی در ميدان مبارزه داخل شويد. ما اينها را سد نکرده ايم، اين آنها هستندکه نمی خوا هند به اين ترتيب با استفاده از يک فکتی که از جانب ديگران تحميل می شود چنان سؤ استفاده کردند که گوياد موکراسی در افغانستان وجود ندارد. آياما واقعاً برای تکامل معقول دموکراسی مبارزه می کنيم؟ يا می خواهيم که به شکلی ا زاشکال زير نام دفاع از دموکراسی خدای ناخواسته در جهت تخريب دموکراسی برآييم و باز همين سمت معقول که آغاز شده است که بايد تکامل بکند و اگر با يک سلسله خصوصيات روشنفکرانه و يا چپروانه يا راست روانه يا بی موازنه بخواهيم که خدای نا خواسته کاری را انجام بدهيم همان گونه که در طول تاريخ گفتيم که به تدريج ميامديم اکنون به کدام مرحله انکشاف ميرسيديم، باز يک ضربه به نهضت واردشود؟در اينجا مسؤليت همگان بخصوص از ماهم است و خود را مکلف ميدانيم و در ارتباط با لويه جرگه،در ارتباط با حفظ تمام اين موازين و تمام مقرراتی که در قانون اساسی است سوگند ياد نموده ايم و بی حوصله هم نمی شويم. بلکه مکلفيت خود ميدانيم، وظيفة ملی و وجدانی و افغانی خويش تلقی می کنيم که همين مسيرسياست مصالحه و تامين دموکراسی را که آغاز کرده ايم، بدون اين که بادها ما را از جای متزلزل بسازد، با پای استوار و معقول به پيش می رويم. و اما توقعات ما اينست که ديگران هم بايد در همين استقامت معقول مسؤلانه در برابر تاريخ و جامعۀ خويش گام بردارند.."

همچنان آقای نجیب الله منحیث رئیس جمهور رژیم تحت الحمایه مسکو طی مصاحبه که با مجله Jane's Defence Weekly بتاریخ ششم مارچ 1992 میلادی نموده بود گفته بود:" من همیشه اظهارکرده ام و اکنون دوباره تکرارمی کنم که هیچ مانعی دربرابر اغازمذاکرات برای آتش بس و صلح درافغانستان وجود ندارد که دراخیر منتج به انتخابات عمومی ، آزاد و سری زیر نظر سازمان ملل متحد برگزارگردد."

خواننده ای عزیز! اکنون آن دونقل قول فوق الذکر را با بیانات جناب رئیس جمهمور فعلی حکومت تحت الحمایه ناتو، آقای کرزی مقایسه کنید که درذیل آنرا بطور نمونه به شما ارائه می کنم:

به نقل قول از صفحه انترنتی صدای آلمان (Deutsche Welle) آقای رئیس جمهور کرزی ضمن سخنرانی که ازطریق شبکه های تلویزونی انتشار یافته است ، بتاریخ یکشنبه دهم مارچ سال جاری عیسوی جهت محکوم کردن عملیات مقاومت به این ترتیب اظهار نظرکرده است: " تروریست ها دو حمله انتحاری آخر را در هفته گذشته، که 19 کشته بر جای گذاشت، «جهت خدمت» به ایالات متحده انجام داده اند. به این وسیله برای مردم افغانستان باید این تصور ایجاد شود که اگر نیروهای جنگی ناتو طبق برنامه قبلی تا سال 2014 از کشور بیرون شوند، وضعیت امنیتی به شدت وخیم خواهد شد." درنشریه صدای المان آمده است که:" افزون براین کرزی ایالات متحده را متهم کرد که در حال حاضر در قطر با طالبان اسلام گرا به مذاکره مشغول است. او با انتقاد از این مساله گفت که امریکا افراطی های شورشی را دیگر به عنوان دشمن نمی بیند، بلکه آن ها طرف مذاکره اش هستند."

و بتاریخ پنج حمل سال جاری جناب کرزی رئیس جمهور دولت تحت الحمایه ناتو در افغانستان طی مصاحبه مطبوعاتی که درآن وزیر خارجه ایالات متحده امریکا آقای جان کری حضور داشت ، چنین اظهار نظر کرد:" مطبوعات عزیز کشور و مطبوعات جهانی بشمول مهمان های امریکایی بسیار خوش آمدید به کنفرانس مطبوعاتی امروز ما با جناب محترم جان کری وزیر محترم امور خارجه امریکا!

آقای وزیر خارجه و من از دیر زمانی با هم آشنا هستیم و رابطه دوستی و رفاقت داریم، از دوستی اینها و رفاقت شان هم خوشحال هستم و هم به آن افتخار می کنم.

اینها همیشه از دوستداران افغانستان بودند و در حالت مشکل روابط بین دو کشور با ما دست آشتی و جور آمدن داشتند که آن طبعاً به خیر روابط بین دو کشور انجامیده است، امروز اگر چه سفر اول اینها به افغانستان نیست، چندمین سفرشان می باشد، ولی سفر اول شان به صفت وزیر امور خارجه امریکاست و در این مقام جدید شان هم برایشان مبارک می گویم، هم اینها را به کشور ما خوش آمدید می گویم."

آقای کرزی در ضمن پاسخ به سوالی از شبکه تلویزونی امریکائی بنام (NBC) چنین گفت:" ما با ایالات متحده امریکا موافقیم که میخواهند جنگ با طالبان را به پایان برسانند. ما پروسه صلح را بر جنگ ترجیح میدهیم. بنابرین، ما از امریکا کاملاً حمایت میکنیم و موافق هستیم که اعلان کردند جنگ با طالبان به پایان خواهد رسید. حتی، جای خوشی بشتر خواهد بود اگر این جنگ امروز پایان یابد………. اما، رسانه ها این گفته های مرا نادرست تعبیر کرده که گویا میان امریکایی ها و طالبان تبانی و سازشی وجود دارد. هرگز از اصطلاح "تبانی" در حرف های خود استفاده نکرده ام، و آنچه در رسانه ها انعکاس یافت سخنان من نه، بلکه تعبیر نادرست رسانه ها بود. و یکبار دیگر ، حرفهایم را در خطاب به طالبان تکرار میکنم: و آن اینکه اگر طالبان میخواهند که خارجی ها افغانستان را ترک کنند، پس بهترین راه برای تحقق این امر دست کشیدن از کشتار مردم است، اگر خروج نیروهای خارجی را از افغانستان میخواهند، پس باید از ضرر رساندن به افغان ها و جامعه بین المللی دست بردارند.

من از امریکا حمایت میکنم که اعلان کرده اند که دیگر نمیخواهند با طالبان بجنگند بلکه میخواهند روی جنگ با القاعده و شبکه های تروریستی تمرکز کنند. بناً ، روند صلح مهمترین روند برای ماست. البته، حرف هایم این چنین بود و این گفته های من به معنای موجودیت سازش یا تبانی میان امریکا و طالبان نیست بلکه این تعبیری است که رسانه ها از اظهارات من کرده اند.

در مورد پروسه انتخابات صحبت مفصل شد ما و جناب محترم وزیر خارجه امریکا در انتخابات ۲۰۰۹ هم صحبت بودیم و کار کردیم و یاد آوری کردیم تا به جانب دوستهای خارجی خود به شمول امریکا، امیدواری در این است، به هیچ عنوانی تجربه انتخابات ۲۰۰۹ در افغانستان تکرار نشود و انتخاباتی را که در پیشرو داریم در ۲۰۱۴ به تمام معنا خوب و شفاف و افغانی و بدست افغانها برگزار شده باشد و این انتخابات در افغانستان مشروعیت جدیدی را ببخشد، رئیس جمهور جدیدی را انتخاب کند، آن رئیس جمهور جدید از رأی مردم افغانستان انتخاب شده باشد و رأی مردم افغانستان احترام شود و در این مورد اینها هم راجع به انتخابات تشویش ها و دیدگاه های خود را داشتند، در آن مورد با ایشان در توافق کامل هستیم که انتخابات ما از هر دید و از هر معنا شفاف و پاک و درست باشد، نه در آن انتخابات مداخله از جانب حکومت افغانستان و یا سیاسیون افغانستان باشد و نه دستهای دیگری، نه در آن انتخابات مداخله از بیرونها و کشورهای خارجی باشد، انتخابات کاملاً از مردم افغانستان باشد، توافق داریم و امیدوار هستیم که با هم یکجا البته در جاییکه کمک جامعه جهانی لازم باشد در این مورد کار شود.

وجان کری وزیر خارجه ایالات متحده امریکا درجریان همان مصاحبه مطبوعاتی نامبرده افزود: "در رابطه به موافقتنامه امنیتی و دفاع از افغانستان در صورت که حمله بالای آن صورت بگیرد، اجازه دهید تا با صراحت کامل بگویم. امشب گفتم که تعهد رئیس جمهور اوباما این است که اجازه نخواهد داد که دستاورد های مان از دست برود و در موافقتنامه امنیتی بین دو کشور و همچنان در موافقتنامه همکاری های ستراتیژیک که قبلاً میان امریکا و افغانستان امضا شده است، امریکا یک سلسله تعهداتی دارد در برابر افغانستان. ما افغانستان را کمک میکنیم تا توانایی دفاع از خود را پیدا کند. افغانستان یکی از بزرگترین اردو ها را در منطقه خواهد داشت که شمار آن به 352000 سرباز میرسد و افغانستان توانایی فوق العاده ی را برای دفاع از خود خواهد داشت –چنانچه از قبل ثابت ساخته است- چون امروز نیروهای امنیتی افغان رهبری اکثریت عملیات ها را بدوش دارند و در سال جاری، طی چند ماه، افغانها رهبری همه عملیات ها را در سراسر خاک شان بدوش خواهند داشت. بناً، افغانستان هم اکنون توانایی و ظرفیت اش را ثابت ساخته است که میتواند از خود دفاع و حراست کند.

ما با افغانستان مشترکاً کار خواهیم کرد تا اطمینان حاصل کنیم که تفاهم منطقوی بین کشور های منطقه به وجود بیاید و چنان روند صلح داشته باشیم که براساس آن، تمامیت و حاکمیت هر کشور احترام شود و این یک مسئله بسیار مهم است. بناً ، باور من این است که امنیت افغانستان در حال بهبود است و طی دو سال آینده بیشتر بهبود خواهد یافت و اعتماد دارم که در موافقتنامه امنیتی ، به یک تفاهم کامل در رابطه به چگونگی تحقق این هدف، برسیم."

بیانات داکترنجیب الله رئیس خاد و بعدا رئیس دولت ، رژیم تحت الحمایه کمونیستی افغانستان درخصوص انتخابات و برپیشامد تفاهمی با مجاهدین یعنی مذاکرات و تفاهم ازهمان نوعی است که درنهایت امر برای حفاظت جان خودش و رفقایش مطرح گردیده بود. همچنان از سخنان آقای داکتر نجیب الله برمی آید که به هیچ عنوان حاضر نیست که به خیانت مرتکب شده خود معترف باشد ، بلکه دیگران در پای محاکمه کشانیده و مجاهدین را مورد خطاب قرار داده میگوید که آنها بیایند و زیر قواعد واصول رژیم کمونیستی تحت الحمایه مسکو و زیر نظر وفرامین آن دولت مزدور به مذاکره بپردازند. اگرواقعا آقای داکتر نجیب الله نسبت به اعمال وحشیانه قوای شوروی و رژیم منفور وی نادم میبود و میخواست نمونه ای حداقل ازندامت سیاست گذشته خود را جبران کند ، می بایست بصورت فوری ازقدرت کنار رود و میگفت که دیگر نمی خواهد به ملت افغان خیانت کند. مگر رفقای خارجی وی یعنی مسکو و خادمان داخلی وی یعنی حزب وطن که میراث خور خیانت و جنایات حزب دیموکراتیک خلق افغانستان بودند، وی را بیشتر تشویق نمودند تا آن رئیس جمهور تا لحظه های اخیر نسبت به اصول دیموکراتیک خیانت ورزد و دور از تفاهم ملی درمنصه توطئه، قدرت را تحویل توطئه گران کند.

اکنون جناب کرزی ، رئیس جمهور تحت الحمایه ناتو به سردرگُمی مواجه است. ازیکسو بصراحت درکنار وزیر خارجه امریکا آقای کری به جهانیان ازطریق کنفرانس مطبوعاتی اعلام میدارد که گفتارش غلط واشتباه آمیز تاویل و تفسیر شده و اظهار معذرت خود را به دوست ورفیقش آقای کری بیان میدارد ودر ضمن بصورت قطع اظهار می کند که حامی وی ایالات متحده امریکا بوده و جناب خودش خادم وفا دار ایالات متحده امریکا می باشد و ازسوی دیگرمیخواهد ضمانت کند که در دور جدید انتخابات یعنی 2014 میلادی خیانت نخواهد کرد و آن انتخابات شفاف خواهد بود.

متعاقب آن درمصاحبه که با روزنامه آلمانی بنام (زود دایچه سیتونگ) داشت و تاریخ نشر آن دوم اپریل سال جاری عیسوی می باشد ، جناب رئیس جمهور آقای کرزی از ناتو و ایالات متحده امریکا به شدید ترین لحن انتقاد می نماید ، درحالیکه یک دوروز قبل آن درقطر افتتاح دفتر تحریک طالبان را تائید نموده و اظهار خرسندی وخوشی از عملیه تفاهم امریکا با طالبان نموده و آنرا ستایش می کند.

خواننده گرامی سطور بالا!

بیائید با عقل خدا داد خود یکبار به این سوال پاسخ پیدا کنیم که چطور و بکدام قوت یک رئیس جمهور تحت الحمایه ناتو وایالات متحده امریکا که باخونین ترین مهمات جنگی عساکرش در افغانستان حضور دارد ، به حامیان خود انتقاد روا میدارد و آنها را توهین می کند. آن رئیس جمهوریکه ازطریق قوای ناتو به اریکه قدرت سیاسی درافغانستان نصب گردیده است و طوریکه درقسمت اول این نوشتار واضح ساختیم که اززیرکی هوش و معامله تجارتی بنفع خانواده وحلقات وابسته برای حفظ قدرتش بصورت قطع برخوردار است یعنی نه الحمدالله دیوانه است و نه بکدام مرض مهلک روانی مبتلا است؟

شخصیکه برای حفظ جان ، مقام و اداره خود مستقیما به محافظان امنیتی امریکائی محتاج می باشد. شخصیکه برای امرارمعاش خود، به کمک مستقیم ایالات متحده امریکا دربودجه دفتر ریاست جمهوری احتیاج دارد. شخصیکه طی دوازده سال گذشته در ورزات خانه اش ،مشاورین ارشد امریکائی ودول غربی با معاشات بالاتر از صد هزار دالری ماهانه برای حفظ اداره سیاسی ، استخباراتی و نظامی وی ایفای وظیفه می کنند. شخصیکه در انتخابات 2009 میلادی بکمک دوصد میلیون دالری دول اشغالگر بازهم به کرسی ریاست جمهوری نصب شد. شخصیکه عادتا درهر خون ریزی که ازجانب اشغالگران صورت می گیرد ، بخاطر ناتوانی مفتضحانه خود ، صرف گریه می کند. شخصیکه بعد از 2008 میلادی حد اقل دوبار در سال از رهبران سیاسی قوای اشغالگر بصراحت معذرت خواهی می کند. و بلاخره شخصیکه دربین ملت کوچکترین پایگاه مردمی ندارد و برای حفظ خانواده و خادمان درباری خود به قوای مرموز اربکی و سایر خانواده های شهرت یافته مردم افغانستان که در رأس آن خانواده جناب محترم صبغته الله مجددی، خانواده جناب محترم دوستم، خانواده جناب محترم آقای سیاف ، خانواده جناب محترم مارشال فهیم ، خانواده شهید برهان الدین ربانی ، خانواده جناب محترم خلیلی ،خانواده محترم برادران شهید احمد شاه مسعود، خانواده محترم بیات قرار دارند ، محتاج می باشد و آن خانواده های محترم خدمتگذاران دست اول قوای اشغالگر و جناب رئیس جمهور می باشند.

اگر قناعت عقلانی مایان حاصل شده باشد که آقای کرزی یک شخص تیز هوش ، زیرک و تجار پیشه خوب است و اگر قناعت ما حاصل شده باشد که جناب رئیس جمهور هیچگونه پایگاه مردمی وملی بین ملت ندارد و اگر دریافته باشیم که خانواده جناب رئیس جمهور کرزی و سایر خانواده محترمیکه درفوق ذکر ایشان رفت ، نقش اصلی همکاری با قوای اشغالگر را بخاطر منفعت و حفظ قدرت خود دارند ، پس چرا غوغای توهین آمیز به ایالات متحده امریکا و سایر دول جامعه جهانی که درافغانستان وظیفه

انجام میدهند ،سرداده است؟

جواب این معما و یا سوال آنقدر پیچده نخواهد بود. مگر پیش از اینکه به این معما و یا سوال جواب مستقیم و روشن ارائه کنیم ، بهتر است چند پاسخی غیر مستقیم از زبان عساکر اشغالگر بشنوید که درافغانستان وظیفه انجام داده اند و اکنون دوباره به وطن خود برگشته اند. آقای Devon Read که اکنون 33 ساله است و هشت سال در خدمت عسکری، قوای امریکائی بود ، تجربه جنگی درعراق نیز دارد ، درسال 2009 میلادی با یکعده از عساکر دیگر تلاش می ورزید که کانگرس امریکا را متقاعد سازد تا بخاطر تقاضای جناب کرزی ، توصیه قومندان اعلای امریکا میک کرسیتیال و خواهش رئیس جمهور اوباما درسال 2009 میلادی عسکر بیشتر به افغانستان نفرستد. او می گوید:" قطعا برای دیگران قابل درک و فهم نیست که رژیم کرزی درهمه لایحه ها فاسد است ، صرف کسانی میتوانند درک کنند که آنرا به چشم سر مشاهده کرده باشند ، بعدا یقین می ورزند. آقای Devon Read می افزاید که " بزرگترین دشمن مقاومتگران نیستند! بزرگترین دشمن مردم افغانستان حکومت افغانستان و قوای اشغالگر است."

خواننده گرامی!

موضعگیری های جناب رئیس جمهور کرزی و آقای جان کری و آقای دوین رود را بدقت یکبار دیگر مطالعه کنید تا شما خود به سوال مطرح شده جواب صادقانه ارائه کنید.

بنظر بنده ، نگارنده این سطور چنین به نظر می رسد که جناب کرزی با تبانی با قوای اشغالگر به همچو افواهات می پردازد. وی قوه عاقله ملت افغان را نادیده گرفته به تمسخر می کشاند و عمدا با محاسبه دقیق سیاسی و تبلیغاتی خواهان درز افگنی در قدرت قضاوت ملت، نسبت به جفاکاری ها و خیانت های ملموس خود وی نسبت به سرنوشت و حقوق ملت می باشد. جناب کرزی میخواهد تا در آینده نیز بنوع از انحا در سیاست و قدرت سهم مرموز و اثر گذار در افغانستان خون غنوده داشته باشد.

حلقات سیاسی و اجتماعی که خواهان یک وطن آرام ، پرثبات ، صلح پرور و پراززمینه های رفاه برای ملت می باشند و میخواهند دور از توطئه اجنبیان و خدمتگذاران داخلی اشغالگران یک نظام سیاسی معتدل ، صلح دوست نسبت به ملت و نسبت به همسایگان و جامعه جهانی را حامی و پشتیبان باشند و صادقانه میخواهند که جنگ داخلی در کشور ایجاد نگردد ، باید خارج از جناب رئیس جمهورکرزی و خانواده های محترم که درحلقه رهبری سیاسی کنونی کشور برای حفاظت منافع خانوادگی خود بطور تجارتی عمل کرده اند و تاکنون می اندیشند، تلاش و ابتکار بخرچ دهند ، که چطور می توانیم به اهداف و تمنیات اصلی ملت مشمول از خروج نیروی های خارجی از کشور ، استقرار صلح ، دولتی متکی شفاف به اراده مردم وحفظ ارزش های دینی وافغانی نایل آییم.

البته مداخلات ایران ، پاکستان و هندوستان درسرنوشت سیاسی ملت افغانستان زخم های کاری بجا گذاشته ، لیکن اکنون همه بخصوص ایران ، پاکستان وهندوستان میدانند وواقف اند که دست اندازی در سرنوشت اینده افغانستان قطعا به مفاد آنها نیست ، زیرا خود آگاهی ملت افغان آنچنان به پختگی رسیده است که هر کوششی منفی جهت زخمه زدن به منافع ملی افغانستان ، باعث ناآرامی و ناآمنی اوضاع داخلی آنها خواهد گردید و باعث بحران های سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی شدید برای آنها خواهد گردید. ایران با سرکوب کردن اهل تسنن اکنون به یک محیط ناامن مبدل گردیده و افغانها هرگونه توانمندی پشتیبانی ازآنها را دارا می باشند. پاکستان بدلیل وخامت اوضاع اقتصادی توانمندی رقابت را با هندوستان ازدست داده میرود و صرف افغانها توانمندی دفاع را دارند. هندوستان با داشتن بیشتر از 250 میلیون مسلمان دیگر توان هیچگونه مداخله را درسرنوشت سیاسی افغانستان نخواهد داشت ، زیرا مسلمانان آنکشور ازوضعیت سیاسی ، اجتماعی و اقتصادی مردم مسلمان افغانستان اکنون بخوبترین وجه آگاهی حاصل کرده اند .

با آگاهی تمام به این بررسی ازوضعیت داخلی دولت فعلی وبا آگاهی تمام از وضعیت منطقوی و بین المللی ، حلقات سیاسی و اجتماعی که میخواهند نقش تاریخی و ملی خود را برای یک افغانستان مستقل و آرام ایفا کنند، باید بجد کوشا باشند تا فریب تبلیغات مسخره آمیز جناب کرزی و حوارین اش را نخورند.

بااحترام

محمد عظیم آبرومند

14 حمل سال 1392 هجری شمسی

مطابق 4 اپریل 2013 میلادی