استراتژی جدید امریکا در قبال افغانستان
استراتژی جدید آمریکا درقبال افغانستان موضوع مهمی بود که پس از سردر گمی و انتظار طولانی بالاخره شب دوشنبه 21 آگست 2017 از سوی دونالد ترامپ رئیس جمهور ایالات متحده امریکا طی یک سخنرانی تلویزیونی در پایگاهی نزدیک به قبرستان نظامی مشهور"آرلینگتون" در حومه شهر واشنگتن دی سی اعلام شد، جائیکه محل دفن تعداد زیادی از 2400 عسکر آمریکایی است که در افغانستان کشته شدهاند.
پیشترهم گزارشهایی درباره دو دستگی میان مشاوران آقای ترامپ در رابطه با استراتژی کشورش در افغانستان منتشر شده بود. آقای متیس وزیر دفاع آمریکا از جمله افرادی است که خواهان تقویت حضور نظامی ایالات متحده در افغانستان بوده است. از سوی دیگر، استیو بنن، استراتژیست ارشد قصر سفید که هفته گذشته اخراج شد، از افرادی است که خواهان کاهش حضور نظامی آمریکا در افغانستان بوده است. موجودیت این دو قطب مخالف در مورد تثبیت استراتژی جدید امریکا در مورد افغانستان موجب شد تا رسیدن به یک تفاهم کلی مدتی زیاد را دربر گیرد و رئیس جمهور در بین دو دستگی مشاوران ارشد خود دچار شک و تردید های زیاد شود، تا آنکه تصمیم نهائی خود را البته به تأسی از نظر جنرالهای خود اتخاذ کرد و آنرا به حیث استراتژی ادارۀ خود در مورد افغانستان و آسیای جنوبی دیشب رسماً اعلام نمود.
به تعقیب بیانیه رئیس جمهور ترامپ رسانه های مهم جهان نکات عمده این استراتژی را به بررسی گرفتند و هریک از گزارشگران ومبصرین نظریات و برداشتهای شانرا با ذکر قسمت های از بیانیه مورد بررسی قرار دادند. شخصاً بیانیه را به دقت شنیدم و نظر خود را در 9 نکته با اختصارضمن شریک ساختن یک تبصر ه بی بی سی در فیسبوک همان شب به نشر سپردم. امروز هم این موضوع در سرنامۀ اکثر رسانه ها و اخبار داخل و خارج امریکا و بخصوص در افغانستان قرار گرفت و ده ها تبصره در زمینه ارائه شد. نظر به اهمیت این بیانیه برای افغانستان و هموطنان عزیز میخواستم متن کامل آنرا فوری به دری ترجمه و به نشر بسپارم که تصادفاً متوجه شدم در فیسبوک بیانیۀ زنده رئیس جمهور ترامپ و درعین زمان ترجمه فارسی/دری آن به شکل آدیو ـ ویدیویی به نشر رسیده است. کارم آسان شد و قلم برداشتم آنچه را ترجمان بطور زنده حین سخنرانی ترامپ همزمان ترجمه میکرد، روی کاغذ آوردم تا این بیانیه مهم بطور مکمل و تحریری به حیث سند در آرشیف باقی بماند و نیز کسانیکه به جزئیات بیانیه علاقمند باشند، از آن آگاهی یابند.
متن مکمل بیانیه (تاجائیکه درآن کلیپ ارائه گردید):
دونالد ترامپ رئیس جمهور امریکا گفت: «برای اینکه واقعیت ها را بگویم، امشب اینجا در موردش صحبت میکنم. نزدیک به 16 سال بعد از حملات 11 سپتمبر، بعد از خونریزی ها و قربانی های زیادی مردم افغانستان از جنگ که پیروزی همراه نداشته است، خسته شدند. پیروزی ما در هیچ جای دیگر به جزء افغانستان مشهود نیست، دراز ترین جنگ در تاریخ امریکا که 17 سال دوام کرد. من ناامیدی و نگرانی مردم افغانستان را با شما شریک می سازم، همچنان ناامیدی آنها را در مورد یک سیاست خارجی مغشوش که باعث به هدر رفتن زیاد پول و مهمتر از همه جان آنهایی شد که برای حفظ منافع امنیتی و دیگر موضوعات تلاش کردند که کشورهای دیگر را بسوی خود بکشاند. بعد از مراسم تحلیف، من به وزیر دفاع آقای مارتیس و تیم امنیت ملی خود دستور دادم تا یک بازنگری جامع در مورد گرینه های استراتژیک در برابر افغانستان و آسیای جنوبی انجام دهند. هدف عمده خروج نیروها از افغانستان بود. من اساساً روی این قول خود ایستاده ام، اما این را باید بگویم که تصمیم گرفتن دراین زمینه فرق میکند. وقتی شما رئیس جمهور هستید و در عقب میز در قصر سفید می نشینید، بازهمه چیز فرق میکند. من با تمام جزئیات و زوایای مختلف مورد نظر در بارۀ افغانستان مطالعه کرده ام. بعد از چندین نشست طی چند ماه گذشته من آخرین نشست خود را روز جمعه گذشته در "کمپ دیوید" با اعضای کابینه خود و جنرالها برای تکمیل نمودن استراتژی خود برگزار کردم. من به سه نتیجۀ نهائی در مورد منافع اصلی و مرکزی امریکا در افغانستان موافقت کردم:
ــ اول: ملت ما باید نتیجه پایدار و ملموس را شاهد باشند که ارزش قربانی های بزرگ را داشته باشد که ما در افغانستان دادیم، بخصوص جانهایی را در افغانستان از دست دادیم. مرد و زن ما در میدان جنگ که از منافع ما دفاع میکنند، نیازمند طرحی برای پیروزی هستند، آنها به وسائلی که نیازمند استند، دست پیدا کنند، برای مبارزه و پیروزی باید اعتماد داشته باشند که پیروز میشوند.
ــ دوم : اینکه نتایج خروج فوری قابل پیشبینی وغیرقابل پذیرش است. حملات 11 سپتمبر خطرناکترین حمله در تاریخ امریکا بود. این حمله در افغانستان طراحی و سازمان داده شده بود، بخاطری که آن کشوراز سوی حکومتی اداره می شد که به تروریزم پناه گاه میداد.
خروج عجولانه خلایی را ایجاد خواهد کرد که جای آنرا تروریستان از جمله داعش و القاعده پر خواهند کرد. چنین رویداد پیش از حمله 11 سپتمبر نیز اتفاق افتاد. طوریکه همه آگاه هستیم در سال 2011 امریکا بطور عجولانه و از روی اشتباه نیروهای خود را از عراق بیرون کرد که در نتیجه دست آوردهای ما دوباره بدست دشمنان و تروریستان افتاد. سربازان ما که برای یک شهر جنگیده بودند، دیدند که دوباره آنجا توسط یک گروه تروریستی بنام داعش اشغال شد. در خلایی که ما ایجاد کردیم، بسیار زود برای داعش فرصت داد تا فعالیت خود را گسترش دهد، رشد کن، سربازگیری کند و دست به حملات بزند. اشتباهاتی را که رهبران ما در عراق انجام دادند، ما در افغانستان تکرار نخواهیم کرد.
ــ سوم: تهدید های امنیتی را که ما در افغانستان و منطقه در آن روبرو هستیم، نمونه های اینها استند: امروز 20 گروه تروریستی در افغانستان و پاکستان فعالیت دارند که بیشترین تمرکز را در این دو کشور در دنیا دارند. پاکستان خود به کسانیکه آشوب ایجاد میکنند، خشونت و تروریزم را گسترش میدهند، پناه گاه میدهد. این تهدید بسیار خطرناک است، زیرا پاکستان و هندوستان دو کشور دارای سلاح هستوی استند. تنش در روابط این دو کشور خطر یک درگیری را ایجاد میکند. اینرا کسی نباید رد کند که ما یک وضعیت پر جنجال و مشکل را در افغانستان و آسیای جنوبی به ارث برده ایم. ما حالا فرصت اضافی نداریم که سرموقع تصمیم متفاوت و بهتر بگیریم. هنگامیکه من رئیس جمهور شدم و ماموریت پیچیده و خراب را عهده دار شدم، من با تمام معنی می دانستم که با این چنین حالت سردچار می شوم یعنی مشکلات بزرگ. اما این مشکلات از یک راه حل خواهند شد. این مشکلات را بیشتر من حل می سازم. در آخر باید بگویم که ما برنده خواهیم شد. ما باید واقعیت ها را که درحال حاضر در جهان با آن روبرو هستیم، بیان کنیم. مسائلی را که ما با آن روبر می شویم، برای مقابله با تمام مشکلات روزمره و پی آمد خروج نهائی از افغانستان.
ما باید به اشاره به حملات هفته گذشته در بارسلونای هسپانیه این را باید بدانیم که گروه های تروریستی هیچگاه کشتار مردان، زنان و اطفال بیگناه را توقف نمی دهند. این یک وحشت است. من در سخنان خود در عربستان سعودی سه ماه پیشتر گفتم که امریکا شریک شماست. به قطع حمایت مالی از تروریستان، پناه دادن به آنها و نشر ایدئولوژی شیطانی آنها نیز تأکید کردم. تروریستانی که مردم را می کشند، نه دراین و درآن دنیا روز خوشی خواهند داشت. آنها هیچ چیز دیگر به جزء از سگ ها، مجرمین، تروریستان و بازندگان نیستند. ما با همکاری در کنار متحدان خود، تروریستان را از رسیدن به اهداف و آرمانهای شان دور می سازیم. سربازگیری شان را نا بود میکنیم، مانع عبور شان از سرحدات خود می شویم و آنها را کاملاً شکست خواهیم داد.
منافع امریکا، افغانستان و پاکستان روشن است. ما باید پناه گاه های شورشیان را که خطر را متوجه ما می سازند، نابود بسازیم و ما باید مانع افتادن سلاح هستوی بدست تروریستان شویم، تا اینکه هزارهای آن برعلیه ما و دیگران استفاده نشوند. ما برای کامیاب شدن دراین جنگ از تاریخ خواهیم آموخت. درنتیجه بازنگری هم جانبۀ ما استراتژی امریکا در برابر افغانستان و آسیای جنوبی بطور چشمگیری تغییر خواهد کرد. پایۀ اصلی آن استرتژی ما از تمرکز بالای زمان و تمرکز روی وضعیت جاری در میدان جنگ تغییر خواهد کرد. من این را بارها گفته ام، تعیین زمان برای گزینش نظامی ما برای امریکا مؤثر و خوب نیست. ما در مورد تعداد عساکر و اهداف ما برای گسترش فعالیت های بیشتر نظامی سخن نمیزنیم. ازین به بعد وضعیت میدان جنگ استراتژی ما را تعیین و رهبری خواهد کرد، نه اینکه جدول زمانی خود سرانه. دشمنان امریکا نباید پلانهای ما را بدانند یا انتظار بیرون رفتن ما باشند. من اینرا نمی گویم که چه وقت تصمیم به حمله بگیریم و این را می گویم ما حمله خواهیم کرد.
پایۀ اصلی دیگر استراتژی تازه ما انضمام تمام نیروهای امریکا از جمله دیپلماسی، اقتصادی و نظامی برای بدست آوردن یک دست آورد موفق است. یک روز بعد از یک تلاش نظامی مؤثر امکان این وجود خواهد داشت تا مذاکره دیپلماتیک را انجام دهیم که شامل عناصری از جمله طالبان در افغانستان میشود. اما هیچکس نمیتواند بگوید، این امر چه زمانی اتفاق خواهد افتاد. امریکا به حمایت خود از دولت افغانستان و اردوی افغانستان که با طالبان در میدان جنگ مبارزه میکنند، ادامه میدهد. درنهایت مردم افغانستان هستند که آینده کشور شانرا می سازند. اما باید خود، جامعه خود را اداره کنند و یک صلح پایدار را به وجود آورند. مایک شریک و دوست هستیم، اما ما مردم افغانستان را برای زندگی کردن دیکته نمی کنیم که آنها چطور زندگی داشته باشند و یک جامعۀ پیچیده خود را چگونه اداره کنند. ما دیگر در پی بازسازی دیگران نمی برآئیم، تروریستان را تنها می کشیم.
قدم دیگر استراتژی جدید ما تغییرمواضع ما در برابر پاکستان است. ما پیشتر ازاین نمی توانیم در برابر پاکستان بابت پناه دادن این کشور به سازمانهای تروریستی، طالبان و گروه های دیگر که به منطقه و فراتر از آن خطر ایجاد میکنند، ساکت باشیم. پاکستان در تبانی با تلاشهای ما باید بیشتر در افغانستان اقدام کند. باید به دلیل پناه دادن به مجرمین و تروریستان چیزهای زیاد را از دست بدهد. در گذشته پاکستان برای ما یک شریک با ارزش بود و نیروهای دو کشور در برابر دشمنان مشترک ما یکجا کار میکردند. مردم پاکستان از ناحیه تروریزم و هراس افگنی بطور فزاینده آسیب دیده اند. ما قربانی ها و تلاشهای این مردم را قدردانی میکنیم و پاکستان امروز با همان سازمانهای تروریستی پناه داده است که هرروز مردم ما را می کشند. ما به میلیاردها دالر به پاکستان پرداخت کرده ایم که بیشتر همزمان به تروریستان پناه میدهد که آنها برضد ما مبارزه میکنند. این باید تغییر کند و این به سرعت تغییر خواهد کرد. شراکت ما با کشورهای که به تروریستان و شورشیان پناه میدهند و این شورشیان نیروهای امریکائی را هدف قرار میدهند، ادامه نخواهد داشت. حالا زمان آنست که پاکستان تعهد خود را در برابر متمدن سازی و صلح نشان دهد.
بخش مهم دیگر استراتژی امریکا در برابر جنوب آسیا گسترش همکاری استراتژیک ما با هندوستان، بزرگترین دموکراسی دنیا، شریک کلیدی امنیتی امریکا است. ما از همکاری های هند برای آوردن ثبات در افغانستان قدردانی می کنیم. هند با امریکا تجارت به ارزش میلیارد ها دالر دارد. ما ازاین کشور میخواهیم تا ما را بیشتر در افغانستان کمک کند، بخصوص در بخش های اقتصادی و انکشافی. ما متعهد به پیروی از اهداف مشترک ما در برابر صلح و امنیت در جنوب آسیا هستیم.
درنهایت ادارۀ من به شما اطمینان میدهد که مدافعان شجاع مردم امریکا برای مؤثر واقع شدن استراتژی جدید ما قبلاً محدودیت های را که ادارۀ قبلی ایجاد کرده بود، برداشتیم. این محدودیت ها مانع میشد تا وزیر دفاع و فرماندهان ما جنگ را برضد دشمن تسریع نه بخشند. مدیریت کوچک در واشنگتن دی سی به پیروزی منجر نخواهد شد. فرماندهان ما که در میدان جنگ هستند و عساکر ما که در جبهه جنگ حضور دارند، با تمام صلاحیت در زمان تعیین شده و با یک ماموریت به شکست دشمنان اقدام کنند. ما همچنان صلاحیت های نیرو های مسلح ما را بلند می بریم تا شبکه های تروریستی، قاتلین و مجرمین را که در اکثر نقاط افغانستان آشوب و خشونت ایجاد میکنند، هدف قرار دهند. این قاتلین باید بدانند که جای برای پنهان شدن ندارند و هیچگاه از چشم و دید سلاح امریکائی دور نخواهند ماند. ... (پایان)